Astoa, zakurra, katua eta oiloa

Astoa, zakurra, katua eta oiloa from Elatzeta 3.Zikloa on Vimeo.


Kaixo hemen duzue 5.A egin duen antzerki bat.


Astoa, zakurra, katua eta oiloa.

¡Mi horrible sueño!

Nada era cierto. Todo había sido un mal sueño. Muy malo.

¡Pero, pero muy malo!

Ahora os contaré la historia:

Estaba en mi casa, y vi que estaban volando cosas en el exterior. Y yo alucinada y asustada, salí a la puerta. Vi a mi familia volando y no se como volé sin el viento y les salvé; y vi a mis amigos también volando.

Al girarme vi a la persona que provoco eso. Intenté luchar con ella, le lancé una bola de viento, que tampoco sabía lo que era.

Se acercó una ráfaga muy fuerte de viento mientras vi las cosas volando y mi aldea destruida.

El me lanzó una bola de viento y me quedé inconsciente.

Cuando desperté no había nada ni nadie...

¡FUE TERRIBLE!

Soinu misteriotsua

Ikerrek karraska hots bat entzun zuen; leihotik zetorrela ematen zuen. Astiro, astiro ....

Gehiago entzuten zen ...Gero eta gehiago ....

Gauza txiki bat leihotik ateratzen zen, hamster bat zen! Hitz eginten zuen eta esan zuen:

-Ei, kaixo zu zara Alba. Ni esan nuen:

-Bai, eta zer?

-Misio bat duzu. Nik eta Iker mututa geratu ginen, eta esan nuen:

-Misioa? Ze misio?

-”Ninini” Munduko erregina salbatzea!

Guk joan ginen mundua horretara eta tibuko animali espezie bat zegoen oso handia nik tarta bat eman nion eta nire laguna egin zen eta apartatu zen.

Hor zegoen erregina!

Baina trampak zeuden, hamsterrari esan nio kolatzea eta beste aldera jotea eta horrela desaktibatzen zuen palankak eta trampak.

Egin zuen eta erreginari salbatu egin genuen.

ZE ONDO!

MI APARICIÓN DEL FUTURO

Un día en el país de los duendes se creó una tragedia. ¡Habían desaparecido las dos bombillas sagradas del duende Ector! Y ese mismo día chocó un satélite contra el país.

Muchos duendes desaparecieron y murieron.

Pero yo estaba vivo. ¿Pero donde?

Estaba en una casa... Parecía una casa del futuro...

¡Y encima mis orejas de duende percibían algo malo, muy malo!

Yo estaba muy nervioso.

Salí de la casa y no había nadie... Había un portal pasé y ¡Había monstruos! Un monstruo se acerco a mi y derrepente aparecí en la cama tumbado.

¿Seria un sueño?

Liburua salbatu zidan

Agian ez didazue sinestuko, baina hala izan zen, liburu batek bizia salbatu zidan.

Hasiera-hasieratik kontatuko dizuet istorio harrigarri hau.

Nik nire etxean negoen eta buzoira joatean karta bat neukan.

Eta jartzen zuen:

“Zuk joan behar duzu, zu!”

Nik ez nuen piperrik ulertu.

Gero paseo bat egin eta mounstruo bat atera zen, niri hartu zidan eta beste mundu batera joan nintzen.

Hartu nuen lurrean lurrean zegoen ezpata bat eta korrika hasi nintzen.

Beste mountruo bat zegoen eta liburu bat azaldu zen eta liburua teletrasportatu zidan munduari.

Liburu hori bizitza salbatu zidan.

UDABERRIA

Udaberria da! Gaur mendi batera joan gara.

Autoa hartu eta mendira joan ginen.

Hor lore politak zeuden.

Urdinan, arrosak, ... Nik eta nire gurasoak piknik bat egin genuen eta txori bat ikusi nuen, zaurituta zegoen.

Nik hartu nuen eta ogia eman nion, Txiki izena jarri nion.

Gero baso txiki batera joan nintzen Txikirekin, bueltatu eta etxera joan ginen berarekin.

Eta berarekin geratu nintzen.

Lainoen istorioa

Kondaira dio aintzinako gizakiek dorre bat egin nahi zutela zerua zerura igotzeko. Jainkoa, hori ikustean haserre egin zen eta pertsona baikoitzari hizkuntza bat eman zion elkarri ez ulertzeko. Hala dio kondaira, bai, baina ez da egia. Nik kontatuko dizuet zer gertatu zen aspaldi-aspaldi hainbeste hizkuntza izateko mundu honetan.

Bai egin zuten dorrea baina beraiek lainoetaraino iritsi nahi zuetn, zeren ez zekinten zer ziren, ezaten zuten kotoia zela.

Dorrea egitean, jainko bat esnatu zen eta oso haserre jarri zen, jainko hori Lainoton izena zuen.

Eta jendea arritua geratu zen, jainkoa oso haserre zegoenez, maldizio bat bota zien, zen hizkuntza ezberdinak jarri zion jendeari eta horreka hizkuntzak sortu ziren eta laino izena jarri sioten lainoeri.